Een poos geleden bereikte een campagnefilmpje van niemand minder dan Brian Eno mij. De boodschap van Eno was dat we in het Westen de verkeerde kant op kijken: de hongersnood in Soedan lijkt alhier nauwelijks nieuwswaarde te hebben. Natuurlijk doneerde ik via de begeleidende pagina; ook aan mij was deze ramp immers bijna voorbijgegaan.

Ik wilde meer doen. Toen ik me verdiepte in de organisatie waar Eno zich voor inspant, kwam ik uit bij de campagne ‘Laat een kind jou kiezen‘ en schreef me in. Vandaag kreeg ik bericht welk kind mij heeft gekozen: Tuba uit Bangladesh.

Bangladesh kwam in 2013 wereldwijd in het nieuws door een van de grootste industriële rampen in de moderne geschiedenis: de ineenstorting van een textielfabriek waarbij 1.134 medewerkers omkwamen. Het Bangladesh-akkoord (en de opvolgers daarvan) kwam hieruit voort.

De economie van Bangladesh groeit, maar desondanks behoort het land nog altijd tot de armste ter wereld. Hopelijk kan ik iets bijdragen aan het welzijn van Tuba en waar mogelijk aan wat meer.

Er lopen verschillende campagnes bij World Vision — ik hoop dat ik je op een idee heb gebracht.